Przejdź do treści

    Bezpłatna konsultacja

    Psycholog dziecięcy

    Dziecko mówi nie tylko słowami - mówi też zachowaniem, ciałem, zabawą. Naszą rolą jest słyszeć całe to mówienie.

    Psycholog dziecięcy w Ad Verbum to przede wszystkim ktoś, kto słucha. Bo dzieci - zwłaszcza młodsze - rzadko potrafią powiedzieć wprost, co je boli, czego się boją, dlaczego są smutne lub złe. Pracujemy przez rozmowę, zabawę, rysunek, czasem przez ruch. Z dziećmi w wieku przedszkolnym - przede wszystkim przez zabawę. Z młodzieżą - poprzez rozmowę, czasem przez bardziej kreatywne formy. Z rodzicami - przez wspólne spojrzenie na sytuację, planowanie, wzmacnianie kompetencji wychowawczych.

    Pracujemy nad lękiem, smutkiem, złością, trudnościami w relacjach, kryzysami rodzinnymi (rozwód, śmierć bliskiej osoby), trudnościami w szkole, problemami z samooceną. Nie diagnozujemy w trakcie terapii - jeśli widzimy potrzebę formalnej diagnozy (np. ADHD, ASD), wskazujemy odpowiednią ścieżkę. Terapia jest dla dziecka - dlatego rodzic uczestniczy w niej wspierająco, ale nie jest „głównym bohaterem".

    Kiedy warto przyjść

    • Twoje dziecko doświadcza intensywnych lęków - lęku przed rozłąką, lęku przed szkołą, lęków społecznych
    • Często bywa smutne, wycofuje się, traci radość z aktywności, które wcześniej je cieszyły
    • Pojawiają się trudności w regulacji emocji - silne wybuchy złości, agresja, niemożność uspokojenia się
    • Ma trudność w relacjach z rówieśnikami - brak przyjaciół, częste konflikty, poczucie odrzucenia
    • W rodzinie dzieje się coś trudnego - rozwód rodziców, śmierć bliskiej osoby, choroba, przeprowadzka
    • Pojawiły się trudności w szkole - odmowa chodzenia, spadek wyników, kryzys z nauczycielem lub klasą
    • Niepokoi Cię samoocena dziecka - mówi „jestem do niczego", „nikt mnie nie lubi", „nie chcę żyć"
    • Nastolatek przeżywa kryzys tożsamości, depresji, trudnych emocji - chce, by ktoś go wysłuchał

    Przebieg

    Konsultacja wstępna odbywa się bez dziecka - sami rodzice. To pozwala swobodnie porozmawiać o sytuacji i wspólnie ustalić, jaka forma wsparcia będzie najwłaściwsza.

    1. 1. Konsultacja wstępna z rodzicami

      50 min220 zł

      Spotkanie sami rodzice (bez dziecka). Psycholog poznaje historię, niepokoje, oczekiwania, wcześniejsze próby pomocy. Wspólnie zastanawiamy się, czy potrzebna jest terapia dziecka, wsparcie rodziców, oba elementy razem - lub może odesłanie do innego specjalisty (np. psychiatry dziecięcego).

    2. 2. Spotkania diagnostyczne z dzieckiem

      50 min × 2-3220 zł / sesja

      Pierwsze 2-3 spotkania z dzieckiem służą zbudowaniu kontaktu i wstępnej ocenie. Z młodszym dzieckiem pracujemy przez zabawę, rysunek. Z młodzieżą - przez rozmowę. Psycholog ocenia, nad czym potrzebujemy pracować i w jakim tempie.

    3. 3. Plan terapii i kontrakt z rodzicami

      wliczone

      Po fazie diagnostycznej - spotkanie z rodzicami. Omawiamy obraz dziecka, proponowane cele terapii, częstotliwość, długość. Ustalamy zasady współpracy: jak długo, kiedy spotkania rodzicielskie, co z tajemnicą zawodową (zwłaszcza w terapii nastolatków).

    4. 4. Regularne sesje terapeutyczne

      50 min180 zł

      Spotkania zwykle raz w tygodniu, czasem co 2 tygodnie - zależy od potrzeb. Z młodszymi dziećmi praca przez zabawę i rysunek. Z większymi - przez rozmowę, scenki, kreatywne techniki. Każda sesja jest dla dziecka - co tam się dzieje, zostaje między dzieckiem a psychologiem, chyba że dziecko prosi o przekazanie.

    5. 5. Spotkania konsultacyjne z rodzicami

      50 min220 zł

      Co 4-6 tygodni psycholog spotyka się z rodzicami - by porozmawiać o ogólnym kierunku pracy, postępach, sprawach domowych, sposobie wsparcia dziecka w codziennym życiu. Bez naruszania prywatności samych sesji terapeutycznych.

    6. 6. Wydanie opinii (opcjonalnie)

      150 zł

      Na życzenie rodzica psycholog może wystawić opinię na podstawie konsultacji / terapii psychologicznej.

    Zobacz pełny cennik

    Najczęściej zadawane pytania

    Od jakiego wieku można pójść do psychologa dziecięcego?

    Praca psychologiczna z dziećmi możliwa jest od ok. 3 roku życia - oczywiście inaczej niż z dorosłym (przez zabawę, rysunek, ruch). U młodszych dzieci najczęściej pracujemy raczej z rodzicami - dając im wsparcie i narzędzia. Górnej granicy nie ma - w Ad Verbum pracujemy też z młodzieżą do 18 lat.

    Czy rodzic jest na sesji?

    Zależy od wieku i sytuacji. Z najmłodszymi (3-5 lat) rodzic czasem jest na początku, by dziecko czuło się bezpiecznie - potem stopniowo wychodzi. Z dziećmi w wieku szkolnym i młodzieżą - sesje odbywają się bez rodzica. Rodzic ma osobne spotkania konsultacyjne (co 4-6 tygodni).

    Czy psycholog powie mi, o czym moje dziecko mówi?

    To zależy od wieku dziecka i ustaleń. Z młodszymi dziećmi rodzic dowiaduje się ogólnie, czego dotyczyła praca i jakie były obserwacje psychologa. Z młodzieżą - zwłaszcza nastolatkami - obowiązuje większy zakres tajemnicy. Wyjątek: jeśli pojawia się ryzyko zagrożenia życia, zdrowia, przemocy - psycholog informuje rodziców (o tym mówimy na początku, jasno).

    Czym różni się psycholog od psychoterapeuty?

    Psycholog to osoba z wykształceniem psychologicznym, prowadząca pomoc, konsultacje, czasem terapię krótkoterminową. Psychoterapeuta to osoba z dodatkowym, długoletnim szkoleniem w konkretnym nurcie (np. poznawczo-behawioralnym, psychodynamicznym, systemowym), prowadząca terapię długoterminową. W przypadku poważnych zaburzeń (np. depresja, ASD, ADHD współistniejące z dużym lękiem) warto wybrać psychoterapeutę z odpowiednim doświadczeniem.

    Czy psycholog może wystawić receptę?

    Nie. Recepty wystawia tylko lekarz psychiatra (dla dzieci - psychiatra dziecięcy). Jeśli widzimy, że dziecko mogłoby skorzystać z konsultacji psychiatrycznej (np. głęboka depresja, lęk uniemożliwiający funkcjonowanie), informujemy o tym rodziców i pomagamy znaleźć odpowiedniego specjalistę.

    Ile trwa terapia?

    Średnio od kilku miesięcy do 2 lat. Krótko - przy konkretnym, ograniczonym kryzysie (np. żałoba, rozstanie rodziców). Dłużej - przy głębszych trudnościach (lęki, samoocena, trudne relacje). Terapię kończymy wtedy, gdy widzimy stabilność i poprawę - decyzję podejmujemy wspólnie z dzieckiem (jeśli jest na to gotowe) i rodzicami.

    Gotowy zrobić pierwszy krok?

    Umów konsultację kwalifikującą - to bezpieczna i niezobowiązująca rozmowa, podczas której omówimy sytuację dziecka i ustalimy, co dalej.